(1656)

(1656)

வண்டமரும் வனமாலை மணிமுடிமேல் மணநாறும் என்கின் றாளால்,

உண்டிவர்பா லன்பெனக்கென் றொருகாலும் பிரிகிலேன் என்கின் றாளால்,

பண்டிவரைக் கண்டறிவ தெவ்வூரில் யாம் என்றே பயில்கின் றாளால்,

கண்டவர்தம் மனம்வழங்கும் கண்ணபுரத் தம்மானைக் கண்டாள் கொல்லோ.

பதவுரை

வண்டு அமரும்	–	வண்டுகள் படிந்த
வனமாலை	–	திருத்துழாய் மாலை
மணிமுடிமேல்	–	ரத்ன கிரீடத்தின் மீது
மணம் நாறும் என்கின்றாள்	–	பரிமளம் கமழ நிற்கிறது என்கிறாள்;
எனக்கு இவர் பால் அன்பு உண்டு என்று	–	‘எனக்கு இவரிடத்திலே அன்பு உண்டு’ என்று சொல்லி
ஒருகாலும் பிரிகிலேன் ஆல் என்கின்றாள்	–	(அவ்வன்பரை) ஒரு நொடிப்பொழுதும் பிரிந்திருக்க முடியவில்லையே யென்கிறாள்;
இவரை	–	‘இப்பெரியவரை
பண்டு	–	இதற்கு முன்னம்
யாம் கண்டறிவது	–	நாம் பார்த்திருப்பது
எவ் ஊரில்	–	எந்த வூரிலே?
என்றே பயில்கி்ன்றாள்	–	என்றே பலகாலும் உருப்போடுகின்றாள்;
கண்டவர்	–	ஸேவித்தவர்களெல்லோரும்
தம் மனம்	–	தங்கள் மனத்தை
வழங்கும்	–	அர்ப்பணம் செய்து விடும் படியான
கண்ணபுரத்து, அம்மானை கண்டாள் கொலோ-

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- “பண்டிவரைக் கண்டறிவது எவ்வூரில் யாமென்றே பயில்கின்றாளால்” என்ற மூன்றாமடியின் விசேஷப்பொருள் குறிக்கொள்ளத் தக்கது; – இவ்விடத்துப் பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியக்கியான வாக்கியங் காண்மின் – முதல் நாள் கண்டால் ஸவாபாவிகமான ஸ்வாமித்வத்தாலும் முகத்தில் தண்ணளியாலுமாக ‘முன்பே கண்டறியும் முகமாயிருந்ததீ! எவ்வூரில்தான் கண்டது?’ என்னும்படி யிருக்கும்; பிறந்தால் பின்பு’ முன் போரிடத்திலும் இவரைக் கண்டறியோம்’ என்னும்படியாயிருக்கும்; நித்யாபூர்வமான விஷயமென்றபடி.  சொன்ன இரண்டர்த்தத்தையும் அது காட்டுமோவென்ன, பயில்கின்றளால் என்றது கண்டாயே; எற்றைக்கும் வார்த்தை இதுவேயன்றோ : இப்படியாக வேண்டாவோ?’ என்று ஜீயர்.” என்று.  இதனை விவரிப்போமிங்கு; – பண்டிவரைக் கண்டறிவதெவ்வூரில்’ என்பதற்கு இரண்டு வகையான பொருள் சொல்ல இடமுண்டு; ‘முன்பு இவரை எவ்விடத்திலோ பார்த்திருக்கிறோம் போல இருக்கின்றதே, எவ்விடத்தில் பார்த்திருப்போம்!’ என்று விமர்சிப்பதாக ஒரு பொருள் : பண்டு இவரை எவ்வூரில் கண்டறிவது – எவ்வூரிலும் கண்டறிந்ததில்லை; இப்போதுதான் முதன்முதலாகக் காண்கிறொம் என்பதாக மற்றொரு பொருள்.  ஒரு தடவை பிரயோகிக்கப்பட்டிருக்கின்ற வாக்கியம் இவ்விரண்டு பொருளையும் ஏககாலத்தில் எங்ஙனே தருமென்னில்; மூலத்தில் “என்றே பயில்கின்றாளால்” என்றிருப்பதால் ‘பண்டிவரைக் கண்டறிவதெவ்வூரில் யாம்’ என்னும் வார்த்தையைப் பலகாலும் உருப்போடுகிறாள் என விளங்குதலால், அந்த வார்த்தையை முதல் தடவை சொல்லும்போது முதற்பொருளும் அடுத்த தடவைகளிலெல்லாம் இரண்டாவது பொருளும் சொல்லப்படக் குறையில்லையென்க.  இவ்விரண்டு பொருள்களின் ஸ்வாரஸ்ய மென்னவெனில் :– எம்பெருமானை முதன் முதலாகக் காணும்போது திருமுகமண்டலத்தில் தண்ணளி  முதலியவற்றைக்கொண்டு ‘இவரை முன்பு எங்கோ கண்டாற்போலிருக்கிறதே!’ என்று தோன்றும்; அதன்பிறகு எவ்வளவு நெருங்கிப்பழகினாலும் தெகுட்டுதலின்றியே “எப்பொழுதும் நாள் திங்களாண்டூழி யூழிதொறும், அப்பொழுதைக் கப்பொழுதென்னாராவமுதமே” என்னும்படியான விஷயமாகையாலே முன்பு எங்குங்கண்டறியாதது போலவும் அப்பொழுதே புதிதாகக் கண்டு அநுபவிப்பதுபோலவுந் தோன்றிக்கொண்டே யிருக்கும்.  மற்ற விஷயங்களிற் காட்டில் பகவத் விஷயத்திற்குள்ள வைலக்ஷண்யம் இது – என்கை.

 

English Translation

“The fragrance of the bee-humming Tulasi wreath on his golden crown wafts everywhere”, she says, then “I love him, I can never part from him!”, “I remember having seen him earlier, where was it?”, she keeps asking.  I wonder if she has seen the Lord of kannapuram where those who see him lose their hearts to him.