(1565)

(1565)

எப்போதும் பொன்மலரிட் டிமையோர்தொ ழுது தங்கள்,

கைப்போது கொண்டிறைஞ்சிக் கழல்மேல் வணங்க நின்றாய்,

இப்போதென் னெஞ்சினுள்ளே புகுந்தாயைப் போகலொட்டேன்

நற்போது வண்டுகிண்டும் நறையூர்நின்ற நம்பீயோ!


பதவுரை

நல் போது

–

நல்ல புஷ்பங்களிலே

வண்டு கிண்டும்

–

வண்டுகள் குடையப்பெற்ற

நறையூர், நின்ற நம்பீயோ!- ;

இமையோர்

–

நித்யஸூரிகள்

எப்போதும்

–

எக்காலத்திலும்

பொன்மலர் இட்டு

–

நல்ல பூக்களை ஸமர்ப்பித்து

தொழுது

–

வணங்கி

தங்கள்

–

தங்களுடைய

கை போது கொண்டு இறைஞ்சி

–

புஷ்பம் போன்ற கைகளினால் அஞ்ஜலிசெய்து

கழல் மேல்

–

திருவடிகளிலே

வணங்க நின்றாய்

–

ஆச்ரயிக்குமாறு நிற்பவனே!

இப்போது

–

இன்று

என் நெஞ்சின் உள்ளே

–

எனது மனத்துள்ளே

புகுந்தாயை

–

வந்துபுகுந்த வுன்னை

போகல் ஒட்டேன்

–

வேறிடம் போகவொட்டேன்

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- தேவரீரை வணங்கி வாழ்த்தி வழிபாடு செய்யுமவர்கள் பல்லாயிரவர் குறையற்றிருக்கச் செய்தேயும் அவர்கட்குக் காட்சிகொடுத்துக் கொண்டிருக்கு மிருப்பிற்காட்டிலும் என்னெஞ்சிலே வந்து புகுந்திருக்குமதுவே சிறப்பு என்று திருவுள்ளம்பற்றி இமையோர்களையும் விட்டு என்னெஞ்சிலே புகுந்தருளிற்று; இனி நான் போகலொட்டேன் – என்கிறார்.

பொன்மலர் – பொன்போல் விரும்பத்தக்கமலர் என்றபடி.  ‘தொழுது இறைஞ்சி, வணங்க’ என்ற ஒருபொருட் பன்மொழிகள் மனமொழி மெய்களாகிற த்ரிகரணங்களினுடையவுமு் வ்ருத்தியைச் சொல்லுகின்றன வென்னலாம்.  கைபோது கொள்ளுதல் – அஞ்ஜலி செய்தல்.

 

English Translation

All the time with golden flowers, gods in sky offer worship,  Folding their lotus soft hands, falling at your lotus feet, Now I have you in my heart, I shall never let you go!  Bumbele-bees in nectared groves, -Naraiyur Lord-in-residence O!

Leave a Comment

Your email address will not be published.

Dravidaveda

back to top