(3308)

(3308)

ஏறாளும் இறையோனும் திசைமுகனும் திருமகளும்,

கூறாளும் தனியுடம்பன் குலங்குலமா அசுரர்களை,

நீறாகும் படியாக நிருமித்துப் படைதொட்ட,

மாறாளன் கவராத மணிமாமை குறைவிலமே.

 

பதவுரை

ஏறு ஆளும் இறையோனும்

–

விருஷபவாஹனனான சிவபிரானும்

திசைமுகனும்

–

நான்முகனும்

திருமகளும்

–

பெரியபிராட்டியாரும்

கூறு ஆளும்

–

‘இன்னஇடம் இன்னாருடையது’ என்று பங்கிட்டுக் கொண்டு வஸிக்கப்பெற்ற

தனி உடம்பன்

–

விலக்ஷ்ணமான திருமேனியையுடையவனும்,

அசுரர்களை

–

அசுரர்களை

குலம் குலம் ஆ

–

கூட்டங் கூட்டமாக

நீறு ஆகும்படி ஆக

–

சுடநீறாகி யொழியும்படியாக

நிருமித்து

–

ஸங்கல்பித்து

(அவ்வளவேயன்றிக்கே)

படை தொட்ட

–

ஆயதங்கொண்டும் காரியஞ் செய்த

மாறு ஆளன்

–

எதிர்த்தலையுடையனுமான எம்பெருமான்

கவராத

–

விரும்பாத

மணி மாமை

–

அழகிய நிறத்தில்

குறைவு இலம்

–

அபேஷையுடையோமல்லோம்.

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- ஏறாளுமிறையோனும்) ஸௌசீல்யமே வடிவெடுத்த எம்பெருமான் விரும்பாத அழகிற நிறம் எனக்கு ஏதுக்கு? என்கிறாள். ஆரம்பிக்கும்போதே “ஏறாளுமிறையோன் கூறாளாந் தனியுடம்பன்” என்றது ஒரு தாமஸ தெய்வத்துக்கு எளிதான திருமேனி எனக்கு அரிவாதே! என்ற வருத்தத்தைக் காட்டுமென்க.  “வேதாத்மா விஹகேச்வர:” என்கிறபடியே வேதஸ்வரூபியான பக்ஷிராஜனை  வாஹநமாகக்கொண்ட எம்பெருமான்முன்னே மூடஜந்துவானவொரு எருதை வாஹநமாகக்கொண்டு திரிகின்ற உருத்திரனும், நான்முகனும், ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்;மியும் ஆகிய இவர்கள் கூறிட்டு ஆளும்படி அத்விதீயமான திருமேனி படைத்த பெருமான் என்றது-அவனுடைய ஸௌசீல்யமென்னும் மஹாகுணத்தை யநுபவித்துப் பேசினபடி.  “சிவனொடு பிரமன் வண்திருமடந்தை சேர்திருவாகம் எம்மாவியீரும்” என்கிறார் மேல் ஒன்பதாம்பத்திலும்.  அங்கு உரைத்ததெல்லாம் இங்கும் அறியத்தக்கது.

குலங்குமா அசுரர்களை நீறாகும்படியாக நிருமித்துப் படைதொட்ட = சீலகுணம் சொல்லிற்றுகீழ்; வீர்யகுணம் சொல்லுகிறது இதனால்.  தான் நினைத்தால் விரோதிவர்க்கங்களைக் கிழங்கறக்களைந்து தொலைப்பதில் ஓர் அருமயுண்டோ? சக்தியுக்தன் உபேக்ஷித்தால் உயிர்தரிக்க வழியுண்டோவென்கை.

நிருமித்து என்றது-ஸங்கல்பித்து என்றபடி.  ஜகத்ஸ்ருஷ்டி முதலிய அரிய பெரிய தொழில்களை யெல்லாம் ஸங்கல்ப மாத்ரத்தாலே செய்து போருகின்றவன் பாகவதவிரோதிகளான அசுரர்களை ஸங்கல்ப மாத்ரத்தாலே தொலைத்திடாமல் படைதொட்டு நீறாக்குகின்றனனாம்; இஃது ஏன்? என்னில்; “ஈச்வரன் அவதரித்துப்; பண்ணின ஆனைத்தொழில்களெல்லாம் பாகவதபசாரம் பொறாமையென்று ஜீயரருளிச்செய்வர்” என்ற ஸ்ரீவசந பூஷண திவ்ய ஸூக்தி அறியத்தக்கது.  இங்கே மணவாளமாமுனிகளின் வியாக்கியான ஸ்ரீஸூக்தி வருமாறு:-“ஸங்கல்பமாத்ரத்தாலே ஸர்வத்தையும் நிர்வஹிக்கவல்ல ஸர்வசக்தியான ஸர்வேச்வரன், தன்னையழியமாறி இதர ஸஜாதீயனாய் அவதரித்துக் கைதொடனாய் நின்று செய்த ஹிரண்யராவணாதி நிரஸநரூபங்களான அதிமாநுஷ சேஷ்டிதங்களெல்லாம் ப்ரஹ்லாதன் மஹர்ஷிகள் தொடக்கமான அவ்வோபாகவத விஷயங்களில் அவ்வவர் பண்ணின அபசாரம் ஸஹியாமையாலே யென்று ஆப்ததமரான நஞ்சீயரருளிச் செய்வரென்கை”

மாறாளன் = ஆச்ரிதர்களின் விரோதிகளைத் தன் விரோதிகளாகக்கொண்டு அவர்களோடு மாறுபட்டிருப்பவன் என்பது பரமதாற்பரியம்.

கவராதமணிமாமை-அப்படிப்பட்ட பெருமான் ஓடிவந்து மேல்விழுந்தாலன்றோ இவ்வழகிய நிறம் எனக்கு உத்யேச்யமாவது; அல்லாதபோது இது எனக்கு ஹேயமேயாகும்.  இந்த நிறமில்லையென்று நான் அழுகிறேனோவென்கை.

குறைவு என்பதற்கு லக்ஷ்ணையால் அபேக்ஷிர்தட என்று பொருளாகும்.  குறைவிலும்-

அபேக்ஷையுடையோமல்லோம்; வேண்டியதில்லை என்றவாறு.

 

English Translation

The offensive well-armed Lord has it all arranged, to destroy the clannish Asuras by the score.  The bull-rider Siva, the four-faced Brahma and the lotus-dame Lakshmi reign on his peerless frame.  If he does not desire my spotless beauty, we have nothing to lose

Leave a Comment

Your email address will not be published.

Dravidaveda

back to top