(2892)

(2892)

நையும் மனமும் குணங்களை உன்னி,என் நாவிருந்தெம்

ஐயன் இராமா னுசனென் றழைக்கும் அருவி னையேன்

கையும் தொழும்கண் கருதிடுங் காணக் கடல்புடைசூழ்

வையம் இதனில், உன் வண்மையென் பாலென் வளர்ந்ததுவே?

 

பதவுரை

(எம்பெருமானாரே!)

மனம்

–

எனது நெஞ்சானது

உன் குணங்களை உன்னி

–

தேவரீருடைய திருக் குணங்களைச்சிந்தித்து

நையும்

–

கரைகின்றது;

என் நா

–

எனது வாக்கானது

இருந்து

–

நிலைநின்று

எம் ஐயன் இராமாநுசன் என்று அழைக்கும்

–

எமக்கு ஸ்வாமியான எம் பெருமானாரே! என்று அழைகின்றது.

அரு வினையேன்

–

மஹாபாபியான என்னுடைய

கையும்

–

கைகளும்

தொழும்

–

அஞ்ஜலிபண்ணு கின்றன;

கண்

–

கண்களானவை

காண கருதிடும்

–

(தேவரீரை) ஸேவிக்க ஆசைப்படுகின்றன;

கடல்புடைசூழ் வையம் இதனில்

–

சுற்றிலும் கடல் சூழப்பெற்ற இப்பூமண்டலத்தினாள்ளே

உன் வண்மை

–

தேவரீருடைய ஔதார்ய குணம்

என்பால் வளர்ந்தது என்

–

அடியேன் மீது (இவ்விதமாக) வளர்ந்ததற்குக் காரணம் யாதோ?.

 

English Translation

O My lord and Master, Ramanuja! My heart melts to think of your good qualities. My tongue-always calls your name alone. My hands convey obeisance, my eyes crave to see your beautiful frame.  O, the terrible sinner that I am, -why in the whole ocean-girdled Earth did you choose me for your compassion?

Leave a Comment

Your email address will not be published.

Dravidaveda

back to top