(244)

(244)

சீலைக் குதம்பை ஒருகாது ஒருகாது செந்நிற மேல்தோன் றிப்பூ

கோலப் பணைக்கச் சும்கூ றையுடையும் குளிர்முத் தின்கோ டாலமும்

காலிப் பின்னே வருகின்ற கடல்வண்ணன் வேடத்தை வந்து காணீர்

ஞாலத்துப் புத்திரனைப் பெற்றார் நங்கைமீர் நானோமற் றாரு மில்லை.

பதவுரை

நங்கைமீர்

–

பெண்காள்!,
ஒரு காது

–

ஒரு காதிலே
சீலைக்குதம்பை

–

சீலைத்தக்கையையும்
ஒரு காது

–

மற்றொரு காதிலே
செம் நிறம் மேல்தோன்றிப் பூ

–

செங்காந்தள் பூவையும் (அணிந்துகொண்டு)
கூறை உடையும்

–

திருப்பரியட்டத்தின் உடுப்பையும்

(அது நழுவாமைக்குச் சாத்தின)

கோலம்

–

அழகிய
பணை

–

பெரிய
கச்சும்

–

கச்சுப்பட்டையையும்
குளிர்

–

குளிர்ந்திராநின்றுள்ள
முத்தின்

–

முத்தாலேதொடுக்கப்பெற்று
கோடு

–

(பிறைபோல்)வளைந்திருக்கின்ற
ஆலமும்

–

ஹாரத்தையும்

(உடையனாய்க் கொண்டு)

காலி பின்னே

–

கன்றுகளின் பின்னே
வருகின்ற

–

(மீண்டு)வாராநின்ற
கடல் வண்ணன்

–

கடல் போன்ற நிறத்தனான கண்ணனுடைய
வேடத்தை

–

வேஷத்தை
வந்து காணீர்

–

வந்து பாருங்கள்;
ஞாலத்து

–

பூமண்டலத்திலே
புத்திரனை

–

பிள்ளையை
பெற்றார்

–

பெற்றவர்களுள்

(’நல்ல பிள்ளை பெற்றவள்’ என்று சொல்லத்தக்கவள்)

நானே

–

நான் ஒருத்தியேயாவேன்;
மற்று ஆரும் இல்லை

–

வேறொருத்தியுமில்லை.

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- சீலைக்குதம்பை= ‘போய்ப்பாடுடைய நின்’’ என்ர திருமொழியில் யசோதைப்பிராட்டி கண்ணபிரானை வேண்டியழைத்துக் காதிலிட்ட துணித்திரி. “திரியை யெரியாமே காதுக்கிடுவன்” என்று சொல்லி இட்டாளன்றோ.-இரண்டு காதுகளிலும் அத்திரியை இவள் இட்டனுப்ப, அவன் காட்டிலே ஒருகாதில் திரியைக் களைந்திட்டுச் செங்காந்தள்பூவை அணிந்து கொண்டுவந்தமை அறிக. உடை என்று வஸ்திரத்திற்கும் அதனை உடுத்துதற்கும்பேர். இங்கு இரண்டாவதான தொழிற்பெயரைக் கொள்க. ஆலம்-’ஹாரம்’ என்ற வடசொல் ஆரமெனத் திரிந்து ரகரத்திற்கும் லகரம் போலியாக வந்தது: அன்றிக்கே, ‘கோடாரமும்’ என்றே பாடமாகவுமாம்; அன்றிக்கே, ‘கோடாலம்’ என்றொரு முழுசொல்லாய் முத்துப்பணியைச் சொல்லிற்றாகவுமாமென்பர்-திருவாய்மொழிப்பிள்ளை. வேடம்-வேஷம். பெண்காள்! கச்சுங் கூறையுமாரமுமாக என் கண்ணபிரான் கன்றுமேய்த்து மீண்டு வருகின்ற கோலத்தை வந்து காண்மின்; பிள்ளை என்றால் இவனொருத்தனேயொழிய மற்றைப்பிள்ளைகள் அணிற்பிள்ளை கீரிப்பிள்ளை தென்னம்பிள்ளையேயாமத்தனை; அவற்றைப்பெற்ற தாய்களோடு மலடிகளோடு ஒருவாசியில்லை; ‘புத்ரவதீ’ என்று எனக் கொருத்திக்கே யன்றோ பட்டங்கட்டத்தகும் என்று புகழ்ந்து மகிழ்ந்து பொலிகின்றாள்.

English Translation

With the tucks of his turban covering one ear and a bunch of red glory-lily flowers stuck over the other, wearing a beautiful vesture and a waist cloth over it, hanging a crescent of cool pearls on his chest, the ocean-hued Lord returns with the calves. O Ladies, come

Leave a Comment

Your email address will not be published.

Dravidaveda

back to top