(1194)
உலவுதிரைக் கடற்பள்ளி கொண்டு வந்து உன் அடியேன் மனம்புகுந்த,அப்
புலவ! புண்ணியனே! புகுந்தாயைப் போகலொட்டேன்,
நிலவு மலர்ப்புன்னை நாழல் நீழல் தண்டாமரை மலரின் மிசை,மலி
அலவன் கண்படுக்கும் அணியாலி யம்மானே.
பதவுரை
|
நிலவு மலர்புன்னை நாழல் நீழல் |
– |
எப்போதுமுள்ள புஷ்பங்களை யுடைய புன்னை மரங்களென்ன ஞாழல் மரங்களென்ன (இவற்றினுடைய நிழலில்) |
|
தண்தாமரை மலரின் மிசை |
– |
குளிர்ந்த தாமரைப் பூவின் மேலே |
|
மலி அலவன்கண் படுக்கும் |
– |
பெரிய ஆண் நண்டுகள் பள்ளி கொண்டிருக்கப் பெற்ற |
|
திரை உலவு கடல் |
– |
திரைக் கிளப்பத்தையுடைய திருப்பாற்கடலில் |
|
பள்ளிகொண்டு |
– |
சயனித்திருந்து |
|
(ஸமயம் பார்த்திருந்து) |
||
|
வந்து உன் அடியேன் மனம் புகுந்த அப்புலவ |
– |
அங்கு நின்றும் ஒடிவந்து உனது தாஸனான என்னுடைய மனத்திலே புகுந்த அப்படிப்பட்ட ஸர்வஜ்ஞனே! |
|
புண்ணியனே |
– |
எனது பாக்கியம் வடிவெடுத்துள்ளவனே! |
|
புகுந்தாயை போகல் ஒட்டேன் |
– |
என்னிடம் வந்து சேர்ந்தவுன்னை இனி வேறிடம் போகவொட்டேன் |
ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய
விளக்க உரை
***- எம்பெருமான் திருப்பாற்கடல் முதலியவிடங்களில் வாழ்வதானது அவ்விடமே உத்தேச்யமென்கிற எண்ணத்தினாலன்று; எந்த ஸமயத்திலே எந்த அன்பருடைய உள்ளத்திலே புகுந்து கொள்ளலாமென்று பார்த்துக்கொண்டு உபாயாநுஷ்டாநம் பண்ணுமவன்போல அங்கே கிடக்கிறானென்பர்; இவ்வர்த்தம் ஸ்ரீவசந பூஷணத்தில்-“ ‘திருமாலிருஞ் சோலைமலையே’ என்கிறபடியே உகந்தருளின நிலங்களெல்லாவற்றிலும் பண்ணும் விருப்பத்தை இவனுடைய சரீர ஏகதேசத்திலே பண்ணும்; அங்குத்
தைவாஸம் ஸதாநம், இங்குத்தைவாஸம் ஸாத்யம். ‘கல்லுங்தனை கடலும்’ என்கிறபடியே இது ஸித்தித்தால் அவற்றில் ஆதரம் மட்டமாயிருக்கும். ‘இளங்கோயில் கைவிடேல்’ என்று இவன் ப்ரார்த்திக்க வேண்டும்படி யாயிருக்கும்.” 170-3 என்ற ஸ்ரீஸூக்திகளால் நன்கு விசதமாகும். இதுவே இப்பாட்டின் முதலடியிலுறையும் பொருளாம். உலவு திரைக்கடலில் பள்ளிகொண்டிருந்தது அடியேன் மனத்தில் புகுருகைக்காக வென்கிறார். இப்படி நெடுநாள் பாரித்து ஸமயம் பார்த்து என் மனத்திலே புகுந்து உன்னை இனி நான் போகவொட்டேனென்கிறார். “(அப்புலவர் 😉 விசேஷஜ்ஞனல்லையோ? அவஸரமறியாயோ புகுருகைக்காக” என்ற பெரியவாச்சான்பிள்ளை வியாக்கியான ஸ்ரீஸூக்தி காண்க. ‘புண்ணியனே!’ என்றது-உன்னைப் பெறுவதற்கு உறுப்பாக என்பக்கலிலே யாதொரு ஸூக்ருகமுங் கண்டத்திலே; நீயே யன்றோ மூலஸூக்ருதம் என்றபடி.
பின்னடிகளின் வியாக்கியானத்திலே-“ வயலாலி மணவாளனுடைய வ்யாபாரத்தோடு “வாசியற்றிருக்கிறதாயிற்று இவர்க்கு, அந்நிலத்திலுள்ளவை யாகையாலே” என்றுள்ள ஸ்ரீஸூக்தி அங்குள்ள திர்யக்குக்களுடைய வ்யாபாரந்தோடு அநுஸந்திக்கத்தக்கது. அலவன் -ஆண் நண்டு.
English Translation
O, Lord of beautiful Tiruvali, amid lakes where male crabs rest on lotuses under the shade of ever-blossoming Punnai and Nalai trees! You left your serpent bed in the ocean to come and reside in this lowly heart. O, My sacred poet, I shall never let you go.
