(1545)

(1545)

கடுங்கால் மாரி கல்லே பொழிய அல்லே யெமக்கென்று

படுங்கால் நீயே சரணென் றாயர் அஞ்ச அஞ்சாமுன்

நெடுங்கால் குன்றம் குடையொன் றேந்தி நிரையைச் சிரமத்தால்

நடுங்கா வண்ணம் காத்தான் நாமம் நமோநா ராயணமே.

 

பதவுரை

கடு

–

கடுமையான

கால்

–

காற்றோடு கூடின

மாரி

–

மேகமானது

கல்லே பொழிய

–

கற்களையே வர்ஷிக்கையில்

எமக்கு அல்லே என்று

–

‘(இது) எங்களுக்குக் காளராத்ரியாகவே யிருக்கின்றது’ என்று

படு்ங்கால்

–

நெஞ்சிலேபட்டு

ஆயர்

–

இடையர்கள்

நீயே சரண் என்று அஞ்ச

–

(எமக்கு நீயே புகலாகவேணுமென்று சொல்லி அஞ்சியிருக்க

அஞ்சாமுன்

–

அந்த அச்சத்தினுடைய காரியம் பலிப்பதற்கு முன்னே

நெடு கால் குன்றம் ஒன்று

–

சுற்று மலைகளையுடைத்தானவொரு கோவர்த்தனமலையை

குடை ஏந்தி

–

குடையாகவெடுத்துப் பிடித்து

நிரையை

–

பசுக்கூட்டங்களை

சிரமத்தால்

–

ஆயாஸத்தினால்

நடுங்காவண்ணம்

–

நோவுபடாதபடி

காத்தான்

–

ரக்ஷித்த பெருமானுடைய

நாமம் நமோநாராயணம்-.

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- “தான் அறிந்த ஆபத்தும் விலக்காமையுமிறே வேண்டுவது ரக்ஷிக்கைக்கு; ஸ்வாபாவிக ஸம்பந்தத்தில் கண்ணழிவில்லையே” என்ற வியாக்கியான ஸ்ரீஸூக்தி இங்கு உணரத்தக்கது.

அல் – இரவு. ‘சிரமம் – ’ என்னும் வடசொல்விகாரம்.

 

English Translation

When the halistorm hit the cowherd’s haunt, even before the cowherds could say, “Krishna, protect us!”, the Lord lifted a huge mountain as an Umbrella and protected the cows from the cold, -his Mantra is Na-ma Na-ra-ya-na-me.

Leave a Comment

Your email address will not be published.

Dravidaveda

back to top