(1121)

(1121)

மஞ்சுயர் மாமணிக் குன்றமேந்தி மாமழை காத்தொரு மாயவானை

யஞ்ச,அதன்மருப் பொன்றுவாங்கும் ஆயர்கொல் மாய மறியமாட்டேன்,

வெஞ்சுட ராழியும் சங்குமேந்தி வேதமு னோதுவர் நீதிவானத்து,

அஞ்சுடர் போன்றிவ ரார்க்கொலென்ன அட்ட புயகரத் தேனென்றாரே.

 

பதவுரை

மஞ்சு உயர்

–

மேக மண்டலம் வரையில் உயர்ந்ததும்

மா மணி குன்றம்

–

சிறந்த ரத்னங்களை யுடையதுமான கோவர்த்தனகிரியை

ஏந்தி

–

(குடையாக) எடுத்துப் பிடித்து

மா மழைகாத்து

–

பெருமழையைத் தடுத்தவராயும்,

அன்று

–

கம்ஸ னரண்மனையினுட் புகும்போது

ஒரு மாயம் ஆனை அஞ்ச

–

ஒப்பற்றதும் மாயச் செயல்களை யுடையதுமான (கம்ஸனுடைய) யானையானது நடுங்கும்படியாக

அதன் மருப்பு

–

அவ் யானையின் கொம்பை

வாங்கும்

–

பறித்தெறிந்தவராயுமுள்ள

ஆயர்கொல்

–

கோபாலகிருக்ஷ்ணரோ? இவர்

மாயம் அறிய மாட்டேன்

–

(இன்னாரென்று நிச்சயிக்க முடியாத இந்த) ஆச்சரியத்தை அறிகிறேனில்லை;

வெம் சுடர் ஆழியும்

–

தீக்ஷ்ணமான சோதியையுடைய சக்கரத்தையும்

சங்கும்

–

சங்கையும்

ஏந்தி

–

தரித்துக்கொண்டு

முன்

–

கண்ணெதிரே

வேதம் ஓதுவர்

–

வேதங்களை ஓதிக்கொண்டிருப்பவராய்

நீதி வானத்து அம்சுடர் போன்ற இவர்

–

முறை தவறாத பரமபதத்திலேயுள்ள பரஞ்சோதி போன்றவரான இவர்

ஆர் கொல் என்ன–;

அட்டபுயகரத்தேன் என்றார்-.

 

English Translation

Lifting a tall mountain that reached the clouds, he stopped the rains. Frightening a mighty elephant in rut, he took its tusk. Is he that cowherd lad, I thought, not knowing the stranger, by his radiant discus and conch and his Vedic chant-like speech, he looked like a god. Who could this be, I wondered, “ I am the lord of Attabuyakaram”, he said.

Leave a Comment

Your email address will not be published.

Dravidaveda

back to top