(1063)

(1063)

சோத்த நம்பி யென்றுதொண்டர் மிண்டித் தொடர்ந்தழைக்கும்,

ஆத்தனம்பி செங்கணம்பி யாகிலும் தேவர்க்கெல்லாம்,

மூத்த நம்பி முக்கணம்பி யென்று முனிவர்த்தொழு-

தேத்தும், நம்பி யெம்பெருமா னெவ்வுள் கிடந்தானே.

 

பதவுரை

தொண்டர்

–

அடியவர்கள்

மிண்டி

–

நெருக்கமாகத் திரண்டு

நம்பி சோத்தம் என்று  தொடர்ந்து அழைக்கும்

–

‘ஸ்வாமீ! உனக்கு அஞ்சலி’ என்று சொல்லிப் பின் தொடர்ந்து துதிக்கப் பெற்ற

ஆத்தன்

–

ஆப்தனான

நம்பி

–

ஸ்வாமியாய்

செம் கண்

–

செந்தாமரைக் கண்ணனான

நம்பி ஆகிலும்

–

ஸ்வாமியுமாய் இருக்கச் செய்தேயும்,

முனிவர்

–

ஸநகர் முதலிய ரிஷிகள்

தேவர்க்கு எல்லாம்

–

தேவர்களுக்குள் பெரிய

மூத்த நம்பி முக்கண் நம்பி என்று தொழுது ஏத்தும் நம்பி எம்பெருமான்

–

‘பிரமனே! சிவனே!. என்று சொல்லி வணங்கி ஏத்தும் படியாயுள்ள (ஸர்வாந்தர்யாமியான) பெருமான்

எவ்வுள் கிடந்தான்-.

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- அஞ்ஜலி பண்ணுமவர்கள் அதுக்கு அநுகூலமாகத் தாழ்ச்சி தோற்றச் சொல்லுவதொரு சப்தவிசேஷம் சோத்தம் என்பதாம்; ‘ஸ்தோத்ரம்’ என்ற வடசொல் சோத்த மெனச் சிதைந்து கிடக்கிறது என்பாருமுளர்.

ஆப்த: என்ற வடசொல் ஆத்தனெனத் திரிந்தது; நம்புதற்குரியவ னென்கை.

 

English Translation

The dear Lord whom devotees throng and incessantly call, “our Lord”, is the lotus-eyed lord, who is also the elder Lord of the celestials, the lord worshipped by the three-eyed Lord and the four-faced lord. He reclines in Evvul.

Leave a Comment

Your email address will not be published.

Dravidaveda

back to top