(2767)

மன்னு இ அகல் இடத்தை

–

எல்லாரும் பொருந்தி யிருக்கின்ற விசாலமான இப்பூமியை

மா முது நீர் விழுங்க

–

மஹா ஸமுத்ரம் விழுங்கிவிட

பின்னம்

–

அதற்கு பிறகு

ஓர் எனம் ஆய் புர்கு

–

ஒரு திவ்யவராஹமாய் (கடலினுள்ளே) பிரவேசித்து

வளை மருப்பின்

–

வளைந்த கோட்டினுடைய

கொல் நவிலும் கூர் நுதி மேல்

–

(பகவரைக்) கொல்ல வல்ல கூர்மையான நுனியின் மீது

வைத்து எடுத்து கூத்தனை

–

(அந்தப்பூமியை) வைத்துக் கொணர்ந்த அழகிய சேஷ்டித்த்தையுடையனாய்

மன்னும் வடமலையை

–

அழுத்தமாக நாட்டப்பட்ட மந்தரகிரியை

மத்து ஆக

–

மத்தாகக்கொண்டு

மாசுணத்தால்

–

(வாசுகி யென்னும்) பாம்பினால் (சுற்றி)

மின்னும் இரு சுடரும் விண்ணும் பிறங்கு ஒளியும் தன்னினுடனே சுழல மலை திரித்து

–

விளங்குகின்ற சந்திர ஸூர்யர்களும் ஆகாசமும், ப்ரகாசிக்கின்ற (மற்றும் பல) தேஜ பதார்த்தங்களும் தன்னோடு சுழலும்படி அந்த மந்தர மலையைச் சுழற்றி (கடலைக்கடைந்து)

வானவரை இன் அமுதம் ஊட்டி

–

தேவர்களுக்கு இனிய அமிருத்த்தை உண்ணக் கொடுத்து

அவருடைய

–

அத் தேவர்களுடைய

மன்னும் துயர் கடிந்த

–

நெடுநாளைய துக்கத்தைப் போக்கடித்த

வள்ளலை

–

பரம உதாரனாய்