(1578)

(1578)

கண்சோர வெங்குருதி வந்திழிய வெந்தழல்போல் கூந்த லாளை,

மண்சேர முலையுண்ட மாமதலாய் வானவர்தம் கோவே. என்று,

விண்சேரும் இளந்திங்கள் அகடுரிஞ்சு மணிமாட மல்கு, செல்வத் தண்சேறை

யெம்பெருமான் தாள்தொழுவார் காண்மினென் தலைமேலாரே.

 

பதவுரை

கண் சோர

–

கண்கள் சுழலமிட்டுத் தளரும்படியாகவும்

வெம் குருதி

–

வெவ்விய ரத்தமானது

வந்து இழிய

–

வெள்ளமிட்டுப் பெருகவுமாய்

மண் சேர

–

மாண்டுபோம்படி

வெம் தழல் போல் கூந்தலாளை

–

நெருப்புப்போல் செம்பட்ட மயிரையுடையளான பூதனையினுடைய

முலை

–

(விஷங்கலந்த)முலையை

உண்ட

–

உறிஞ்சியுண்ட

மா மதலாய்

–

இளம்பிள்ளையே!

வானவர் தம் கோவே

–

தேவாதி தேவனே!

என்று

–

என்று இவ்வண்ணமாகத் துதிசெய்து

விண் சேரும் இள திங்கள்

–

ஆகாயத்தில் திரிகின்ற பாலசந்திரனுடைய

அகடு

–

கீழ்வயிற்றை

உரிஞ்சு

–

அளாவுகின்ற

மணி மாடம்

–

திருமாளிகைகள்

மல்கு

–

நிறைந்திருக்கப்பெற்ற

செல்வம்

–

வளம் மிக்க

தண்

–

குளிர்ந்த

சேறை

–

திருச்சேறையில் எழுந்தருளியிருக்கின்ற

எம்பெருமான்

–

ஸாரநாதப் பெருமாளுடைய

தாள்

–

திருவடிகளை

தொழுவார் காண்மின்

–

வணங்குமவர்கள் தாம்

என் தலை மேலார்

–

என் தலைமேல் வீற்றிருக்க வுரியார்.

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- சந்திரமண்டலத்தளவும் ஓங்கியிருக்கின்ற மாட மாளிகைகள் நிறைந்த திருச் சேறையி லெழுந்தருளி யிருக்கும் எம்பெருமானை நோக்கி ‘பூதனையை முடித்த சிறுகுழந்தாய்!’ என்றும் ‘நித்யஸூரிகட்குத் தலைவனே!’ என்றும் சொல்லி அவனுடைய பரத்வஸௌலப்யங்களைப் போற்றி உருகுகின்ற பாகவதர்கள் எவரோ, அவர்கள் என்தலைமேல் வீற்றிருக்கவுரியார் என்கிறார்.

மாமதலாய்! = பிள்ளைத்தனத்தில் குறையற்றவனே! என்றபடி.  ‘மதலை’ என்பதன் விளி ‘மதலாய்’ என்றாம்.

இத்திருமொழியின் பெரியவாச்சான்பிள்ளை வியாக்கியான ப்ரவேசத்தில் – “பிள்ளை யழகிய மணவாளரரையர் கரையே போகாநிற்க, ‘உள்ளே மாமதலைப் பிரானைத் திருவடி தொழுது போனாலோ?’ என்ன;  ‘ஆர்தான் திருமங்கையாழ்வாருடைய பசைந்த 1. வளையத்திலே கால்வைக்கவல்லார்?’ என்றருளிச் செய்தார்” என்றுள்ள ஸ்ரீஸூக்திகள் இங்கு அநுஸந்திக்கத் தக்கவை. இவ்வாக்கியத்தின் கருத்து யாதெனில்; பிள்ளையழகிய மணவாளரரையர் என்பவர் காரியவிசேஷமாய்த் திருச்சேறைவழியாய் ஓரிடத்திற் கெழுந்தருள நேர்ந்தவளவில் திருச்சேறைப்பதியினுமட் புகாமல் வயல்வழியாய் ஓரிடத்திற் கெழுந்தருள நேர்ந்தவளவில் திருச்சேறைப்பதியினுட் புகாமல் வயல்வழியே போய்க்கொண்டிருந்தார்; அங்கு அவரைக்கண்ட வொருவர் ‘வயல்வழியே போவானேன்? திருப்பதியினுள்ளே புகுந்து ஸாரநாதப்பெருமாளை ஸேவித்துப் போகாலாகாதோ?’ என்று கேட்க; அதற்கு அரையர் சமத்காரமாக ஒரு உத்தரமுரைத்தார்; (யாதெனில்;) இத்திருப்பதி விஷயமாகப் பாசுரமுரைத்த திருமங்கையாழ்வார் “தண்சேறையெம்பெருமான் தாள் தொழுவார் காண்மின் என்தலைமேலாரே” என்றார்; அப்பாசுரத்தின்படி, திருச்சோறை யெம்பெருமானை ஸேவிப்பவர்கள் ஆழ்வாருடைய திருமுடியின்மே லேறவேண்டியதாகுமே; அது நமக்குப் பெருத்த அபசாரமாகுமே; அதற்கு அஞ்சியே உள்ளுப்புகாமல் கரையோரமே போய்விடுகிறேன் என்றாராம்.  இது ரஸோக்தியேயன்றி வேறில்லை, திருச்சேறை யெம்பெருமான ஸேவிப்பவர்கள் பக்கலில் ஆழ்வார் வஹித்திருக்கும் ப்ரதிபத்தியை விளங்கக்காட்டினபடி.

 

English Translation

The Lord who sucked the hot-eyed ogress Putana’s breast and took her life, the Lord of celestials, resides amid wealthy jewel-mansions that touch and play with the tender moon in Tan-cherai.  Those who worship him are my masters, see!

Leave a Comment

Your email address will not be published.

Dravidaveda

back to top