(1815)

(1815)

மஞ்சுசேர் வானெரி நீர்நிலம்  காலிவை மயங்கி நின்ற

அஞ்சு சேராக் கையை அரணமன் றென்றுய்யக் கருதி னாயேல்,

சந்துசேர் மென்முலைப் பொன்மலர்ப் பாவையும் தாமும் நாளும்

வந்துசேர் வல்லவாழ் சொல்லுமா வல்லையாய் மருவு நெஞ்சே.

 

பதவுரை

நெஞ்சே

மஞ்சு சேர் வான்

–

மேகங்கள் சேர்ந்த ஆகாசம்

எரி

–

அக்நி

நீர்

–

ஜலம்

நிலம்

–

பூமி

கால்

–

காற்று ஆகிய

இவை

–

இப்பஞ்சபூதங்களும்

மயங்கி நின்ற

–

கூடிவர்த்திக்கிற

அஞ்சு சேர் ஆக்கையை

–

பாஞ்ச பௌதிகமான சரீரத்தை

அரணம் அன்று என்று

–

ரக்ஷகமல்லவென்று கொண்டு

உய்ய

–

உஜ்ஜீவித்துப் போக

கருதினால் ஏல்

–

நினைத்தாயாகில்

சந்து சேர்

–

சந்தனமணிந்த

மெல் முலை

–

மெல்லிய முலைகளையுடைய

பொஷ் மலர் பாவையும் தாமும்

–

பெரிய பிராட்டியாரும் தாமுமாக

நாளும்

–

எப்போதும்

வந்து சேர

–

கூடிவாழுமிடமான

வல்லவாழ் *** மருவு

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- ‘சந்தநம்’ என்னும் வடசொல் ‘சந்து’ எனச் சிதைந்து நின்றது.

 

English Translation

O Heart! This body is a fusion of the five elements, earth, fire, water, air and space.  If you realise that this is no fortress and seek a way out, then learn to speak of the glories of Tiruvallaval, abode of the Lord who resides with the Sandal-corsetted lotus-dame Lakshmi

Leave a Comment

Your email address will not be published.

Dravidaveda

back to top