(647)

இருளிரியச் சுடர்மணிக ளிமைக்கும் நெற்றி இனத்துத்தி யணிபணமா யிரங்க ளார்ந்த

அரவரசப் பெருஞ்சோதி யனந்த னென்னும் அணிவிளங்கு முயர்வெள்ளை யணையை மேவி

திருவரங்கப் பெருநகருள் தெண்ணீர்ப் பொன்னி திரைக்கையா லடிவருடப் பள்ளி கொள்ளும்

கருமணியைக் கோமளத்தைக் கண்டு கொண்டுஎன் கண்ணிணைக ளென்றுகொலோ களிக்கும் நாளே

 

பதவுரை

திரு அரங்கம்

-

ஸ்ரீரங்கமென்கிற

பெரு நகருள்

-

பெரிய நகரத்திலே

இருள் இரிய சுடர் மணிகள் இமைக்கும்

-

இருளானது சிதறி யொழியும் படி ஒளி             விடுகின்ற மணிகள் விளங்கா நிற்கப்பெற்ற

நெற்றி

-

நெற்றியையும்

இனம் துத்தி

-

சிறந்த புள்ளியையும்

ஆணி

-

அழகாக உடைய

ஆயிரம் பணங்கள் ஆர்ந்த

-

ஆயிரம் படங்களை உடையவனாய்

அரவு அரசன்

-

நாகங்களுக்குத் தலைவனாய்

பெரு சோதி

-

மிக்க தேஜஸ்ஸையுடையனான

அனந்தன் என்னும்

-

திருவனந்தாழ்வானாகிற

அணி விளங்கும் உயர்  வெள்ளை அணையை

-

அழகுமிக்கு உயர்த்தியையுடைய வெண்ணிறமான திருப்படுக்கையிலே

மேவி

-

பொருந்தி

தெள் நீர் பொன்னி

-

தெளிந்த தீர்த்தத்தையுடைய காவிரியானது

திரை கையால் அடி வருட

-

அலைகளாகிற கைகளாலே திருவடிகளைப் பிடிக்க

பள்ளி கொள்ளும்

-

திருக்கண் வளர்ந்தருளா நின்ற

கருமணியை

-

நீலமணி போன்றவராய்

கோமளத்தை

-

ளெஸகுமார்யமே வடிவெடுத்தவரான பெரிய பெருமாளை

என் கண் இணைகள்

-

என் கண்களானவை

கண்டு கொண்டு

-

ஸேவிக்கப்பெற்று

களிக்கும் நாள்

-

ஆநந்தடையும் நாள்

என்று கொல்

-

எந்நாளோ!

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- திருவரங்கம் பெரியகோயிலில் உபயகாவேரீ மத்யத்தில் திருவனந்தாழ்வான் மீது திருக்கண் வளர்ந்திருளாநின்ற அழகிய மணவாளனை அடியேன் கண்ணாரக்கண்டு களிக்கும் பாக்கியம் என்றைக்கு வாய்க்குமோ! என்கிறார். ஆயிரம் பைந்தலைய அனந்தனாகையால் ஒவ்வொரு தலையிலும் ஒவ்வொரு மாணிக்கமணி உண்டாகையால் மணிகள் எனப்பட்டது. ஒரு மணியின் சுடரே இருளனைத்தையும் ஒழிக்கவற்றாயிருக்க, ஆயிரம் மணிகளின் சுடரால் இருளிரியச் சொல்லவேண்டாவே.  இமைத்தல்-விழித்தல் அதாவது இங்கு, விளங்குதல். துத்தி-படத்தின் மேலுள்ள பொறி. மேவி என்ற வினையெச்சம் பள்ளி கொள்ளும் வினையைக் கொண்டு முடியும். பொன்னி-பொன்களைக் கொழிக்கையாலே காவிரிக்குப் பொன்னியென்று பெயராயிற்று. “பொன்னி திரைக்கையாலடிவருட” என்றது-காவிரியின் அலைகள் இனிதாக மோதிக் குளிர்ச்சி பெற்றுள்ள கரையிலே பரமஸூகமாகக் கண் வளர்ந்தருள்கின்றமையைக் கூறியவாறு.

கோமளம்-வடசொல், கண்ணால் துகைக்கவொண்ணாத ஸௌகுமார்ய முடையவனை”என்பது வியாக்கியானம்.

 

English Translation

In the big city of Arangam my dark gem-hued lord reclines on Ananta, the white coiled serpent with a thousand hoods each marked with a ‘U’, -- the Lord’s feet, --and bearing radiant gems on each forehead that dispel the darkness everywhere. His tender feet are caressed by waves of the pure waters of Kaveri. O, when will my starving eyes feast on his subtle form?

 
வருகை பதிவு

அறிமுகம்

உள்ளடக்கம்

இணைப்புகள்

Follow us on

எங்களைப் பற்றி
தள அறிமுகம்
அறிவிப்பு
கடிதங்கள்

தொடர்பு
பிரபந்தம்
திவ்ய தேசங்கள்
கதைகள்
கட்டுரைகள்

பக்தி இலக்கியம்
வைணவ இணைய தளங்கள்
வலைப் பூக்கள்


Facebook
Twitter



 
 
Sitemap | Disclaimer
© Dravida Veda | All rights reseved
Web Design - Purple Rain