(1937)

அரக்கிய ராகம் புல்லென வில்லால் அணிமதி ளிலங்கையர் கோனை,

செருக்கழித் தமரர் பணியமுன் னின்ற சேவக மோசெய்த தின்று

முருக்கிதழ் வாய்ச்சி முன்கைவெண் சங்கம் கொண்டுமுன் னேநின்று போகாய்,

எருக்கிலைக் காக எறிமழு வோச்சல் என்செய்வ தெந்தை பிரானே.

 

பதவுரை

எந்தை பிரானே

எம்பெருமானே!

முன்

முன்பொருகால்

அரக்கியர்

ராக்ஷஸ ஸ்த்ரீகளினுடைய

ஆகம்

மார்பு

புல்லென

சூன்யமாம்படியாக

அணி மதிள் இலங்கையர் கோனை

அழகிய மதிள்களையுடைய இலங்காபுரியிலுள்ளார்க்குத் தலைவனான இராவணனை

வில்லால்

ஒரு வில்லாலே

செருக்கு அழித்து

கொழுப்படக்கி

அமர்ர் பணிய நின்ற

தேவர்கள் வணங்குமாறு நின்ற

சேவகமோ

பராக்ரமத்தை நினைத்தோ

இன்று செய்த்து

இன்று (இவள் திறத்திலே உபேக்ஷ) செய்வது?

(என்ன செய்கிறேனென்ன)

 

முருக்கு இதழ் வாய்ச்சி

முருக்கம்பூப்போன்ற அதரத்தையுடையளான இப்பெண்பிள்ளையினுடைய

முன் கை

முன்கையிலுள்ள

வண் சங்கம்

அழகிய வளைகளை

கொண்டு

பறித்துக்கொண்டது மன்றி

முன்னே நின்று போகாய்

உருவெளிப்பாட்டாலே எப்போதும் இவள் கண்ணெதிரே தோன்றிப் புறம் போகிறாயில்லை,

எருக்கு இலைக்கு ஆக

எருக்கிலையை உதிர்ப்பதற்காக

எறி மழு ஓச்சல் என் செய்வது

வீசுகோடாலியைக் கொண்டு ஓங்கியடிப்பது எதுக்கு?

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- பிரானே! இவளுடைய அதரத்தின் வைலக்ஷண்யத்தை சிறிதும் நினைக்கிறாயில்லையே, இவளது உடலை ஈர்க்குபோல இளைக்கச்செய்து கைவளைகளைக் கழலச் செய்தாயே! உன்னை மறந்தாவது இவள் பிழைக்கலாமென்று பார்த்தால் அது தனக்கும் இடமறும்படி உருவெளிப்பாடாலே நலிகின்றாயே, அபலையான இவளைக் கொலை செய்வதற்கு நீ இத்தனை ப்ரயாஸங்கொள்ள வேணுமோ? தன்னடைய பழுத்து நெகிழ்ந்து விழக்கடவதான எருக்கிலையை உதிர்ப்பதற்கு மழுப்படைகொண்டு வியாபரிப்பாருண்டோ? இராவணனை ஸம்ஹாரம்பண்ணி, தேவர்களால் வணங்கப்பெற்று நின்ற அந்த வீரச்செயலை இன்று நீ இவள் திறத்திலே காட்டுகின்றாய்போலும் என்கிறாள்.

அரக்கியராகம் புல்லென –ராக்ஷஸ மாதர்களெல்லாரும் தாலியிழக்கும்படி என்றவாறு. ‘செருக்கழித்து’ என்றதை செருக்கு அழித்து என்றும், செருகழித்து என்றும் பிரிக்கலாம். (செரு – போர்க்களத்திலே, கழித்து-நிரஸிது என்றபடி) அமர்ர்பணிய முன்னின்ற –ஸ்ரீராமாயண யுத்தகாண்டத்தில் நூற்றிருபதாம் ஸர்க்கத்தில் இவ்விஷயம் விசதமாக்க் காணத்தக்கது. இவ்விடத்துப் பெரியவாச்சான்பிள்ளை வியாக்கியான ஸ்ரீஸூக்தி பரமபோக்யமாக வுள்ளது, அதாவது –“ராவணவதாந்ந்தரம் பிராட்டி எழுந்தருளிவர, பெருமாள் முகங்கொடாதே யொழிய, தேவஜாதி வந்து ‘பவாந் நாராயணோ தேவ, என்றும் ஸீதா லக்ஷ்மீர் பவாந் விஷ்ணு, என்றும் உணர்ந்த, முகங்கொடாதே நின்ற அச்சேவகம்போலே யிருந்த்தீ! இச்சேவகமும்.“ என்று.

 

English Translation

Our Lord and Master! You entered the fortified Lanka city and destroyed the mighty Rakshasa king, leaving his wives bereaved.  Gods in the sky came and worshipped you then, Is this how you show your valour now? You take our red-berry-lipped girl;s ivory bangles from her wrist and never show yourself to her. Like the proverb, why swing an axe to fell a milkweed leaf?

 
வருகை பதிவு

அறிமுகம்

உள்ளடக்கம்

இணைப்புகள்

Follow us on

எங்களைப் பற்றி
தள அறிமுகம்
அறிவிப்பு
கடிதங்கள்

தொடர்பு
பிரபந்தம்
திவ்ய தேசங்கள்
கதைகள்
கட்டுரைகள்

பக்தி இலக்கியம்
வைணவ இணைய தளங்கள்
வலைப் பூக்கள்


Facebook
Twitter



 
 
Sitemap | Disclaimer
© Dravida Veda | All rights reseved
Web Design - Purple Rain