(1578)

(1578)

கண்சோர வெங்குருதி வந்திழிய வெந்தழல்போல் கூந்த லாளை,

மண்சேர முலையுண்ட மாமதலாய் வானவர்தம் கோவே. என்று,

விண்சேரும் இளந்திங்கள் அகடுரிஞ்சு மணிமாட மல்கு, செல்வத் தண்சேறை

யெம்பெருமான் தாள்தொழுவார் காண்மினென் தலைமேலாரே.

 

பதவுரை

கண் சோர

-

கண்கள் சுழலமிட்டுத் தளரும்படியாகவும்

வெம் குருதி

-

வெவ்விய ரத்தமானது

வந்து இழிய

-

வெள்ளமிட்டுப் பெருகவுமாய்

மண் சேர

-

மாண்டுபோம்படி

வெம் தழல் போல் கூந்தலாளை

-

நெருப்புப்போல் செம்பட்ட மயிரையுடையளான பூதனையினுடைய

முலை

-

(விஷங்கலந்த)முலையை

உண்ட

-

உறிஞ்சியுண்ட

மா மதலாய்

-

இளம்பிள்ளையே!

வானவர் தம் கோவே

-

தேவாதி தேவனே!

என்று

-

என்று இவ்வண்ணமாகத் துதிசெய்து

விண் சேரும் இள திங்கள்

-

ஆகாயத்தில் திரிகின்ற பாலசந்திரனுடைய

அகடு

-

கீழ்வயிற்றை

உரிஞ்சு

-

அளாவுகின்ற

மணி மாடம்

-

திருமாளிகைகள்

மல்கு

-

நிறைந்திருக்கப்பெற்ற

செல்வம்

-

வளம் மிக்க

தண்

-

குளிர்ந்த

சேறை

-

திருச்சேறையில் எழுந்தருளியிருக்கின்ற

எம்பெருமான்

-

ஸாரநாதப் பெருமாளுடைய

தாள்

-

திருவடிகளை

தொழுவார் காண்மின்

-

வணங்குமவர்கள் தாம்

என் தலை மேலார்

-

என் தலைமேல் வீற்றிருக்க வுரியார்.

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- சந்திரமண்டலத்தளவும் ஓங்கியிருக்கின்ற மாட மாளிகைகள் நிறைந்த திருச் சேறையி லெழுந்தருளி யிருக்கும் எம்பெருமானை நோக்கி ‘பூதனையை முடித்த சிறுகுழந்தாய்!’ என்றும் ‘நித்யஸூரிகட்குத் தலைவனே!’ என்றும் சொல்லி அவனுடைய பரத்வஸௌலப்யங்களைப் போற்றி உருகுகின்ற பாகவதர்கள் எவரோ, அவர்கள் என்தலைமேல் வீற்றிருக்கவுரியார் என்கிறார்.

மாமதலாய்! = பிள்ளைத்தனத்தில் குறையற்றவனே! என்றபடி.  ‘மதலை’ என்பதன் விளி ‘மதலாய்’ என்றாம்.

இத்திருமொழியின் பெரியவாச்சான்பிள்ளை வியாக்கியான ப்ரவேசத்தில் – “பிள்ளை யழகிய மணவாளரரையர் கரையே போகாநிற்க, ‘உள்ளே மாமதலைப் பிரானைத் திருவடி தொழுது போனாலோ?’ என்ன;  ‘ஆர்தான் திருமங்கையாழ்வாருடைய பசைந்த 1. வளையத்திலே கால்வைக்கவல்லார்?’ என்றருளிச் செய்தார்” என்றுள்ள ஸ்ரீஸூக்திகள் இங்கு அநுஸந்திக்கத் தக்கவை. இவ்வாக்கியத்தின் கருத்து யாதெனில்; பிள்ளையழகிய மணவாளரரையர் என்பவர் காரியவிசேஷமாய்த் திருச்சேறைவழியாய் ஓரிடத்திற் கெழுந்தருள நேர்ந்தவளவில் திருச்சேறைப்பதியினுமட் புகாமல் வயல்வழியாய் ஓரிடத்திற் கெழுந்தருள நேர்ந்தவளவில் திருச்சேறைப்பதியினுட் புகாமல் வயல்வழியே போய்க்கொண்டிருந்தார்; அங்கு அவரைக்கண்ட வொருவர் ‘வயல்வழியே போவானேன்? திருப்பதியினுள்ளே புகுந்து ஸாரநாதப்பெருமாளை ஸேவித்துப் போகாலாகாதோ?’ என்று கேட்க; அதற்கு அரையர் சமத்காரமாக ஒரு உத்தரமுரைத்தார்; (யாதெனில்;) இத்திருப்பதி விஷயமாகப் பாசுரமுரைத்த திருமங்கையாழ்வார் “தண்சேறையெம்பெருமான் தாள் தொழுவார் காண்மின் என்தலைமேலாரே” என்றார்; அப்பாசுரத்தின்படி, திருச்சோறை யெம்பெருமானை ஸேவிப்பவர்கள் ஆழ்வாருடைய திருமுடியின்மே லேறவேண்டியதாகுமே; அது நமக்குப் பெருத்த அபசாரமாகுமே; அதற்கு அஞ்சியே உள்ளுப்புகாமல் கரையோரமே போய்விடுகிறேன் என்றாராம்.  இது ரஸோக்தியேயன்றி வேறில்லை, திருச்சேறை யெம்பெருமான ஸேவிப்பவர்கள் பக்கலில் ஆழ்வார் வஹித்திருக்கும் ப்ரதிபத்தியை விளங்கக்காட்டினபடி.

 

English Translation

The Lord who sucked the hot-eyed ogress Putana's breast and took her life, the Lord of celestials, resides amid wealthy jewel-mansions that touch and play with the tender moon in Tan-cherai.  Those who worship him are my masters, see!

 
வருகை பதிவு

அறிமுகம்

உள்ளடக்கம்

இணைப்புகள்

Follow us on

எங்களைப் பற்றி
தள அறிமுகம்
அறிவிப்பு
கடிதங்கள்

தொடர்பு
பிரபந்தம்
திவ்ய தேசங்கள்
கதைகள்
கட்டுரைகள்

பக்தி இலக்கியம்
வைணவ இணைய தளங்கள்
வலைப் பூக்கள்


Facebook
Twitter



 
 
Sitemap | Disclaimer
© Dravida Veda | All rights reseved
Web Design - Purple Rain